Persoonlijk

Bijzonder Superieur

Elke stad heeft ze: lokale bijzonderheden. Personen waarvan je verwacht dat ze elk moment in ‘Man bijt hond’ opduiken. Ik heb twee favoriete persoonlijkheden. Hun namen weet ik niet dus ik noem ze Sjaak en Appie.
Sjaak vindt in een rechte lijn lopen moeilijk. Hij staat ook zomaar stil omdat hij iets ziet wat hij wil bekijken. Ik zie dan meestal niks. Sjaak houdt van laarzen. Hij heeft er meer dan een Bristol kan huisvesten. Rubber laarzen wel te verstaan. Met bloemen, stippen, strepen, lieveheersbeestjes en luipaardprint. Het liefst draagt hij zijn laarzen onder een korte broek, ook als het daar eigenlijk te koud voor is.
Appie hebben we bij toeval ontdekt. Hij zat op een bankje in ons zicht en naast hem stond een plastic tas van Albert Heijn. Op zich niet bijzonder. Totdat we zagen wat er in zijn tas zat. De tas was gevuld met nog een tas van Albert Heijn en daarin nog één en nog één en nog zoveel dat de hele, buitenste tas, gevuld was. De tasjes zaten niet als propjes in de tas maar waren zorgvuldig in elkaar gestoken zoals je doet wanneer je twee tasjes gebruikt voor extra stevigheid. Behalve de vele plastic tasjes had Appie niks bij zich. Toeval? Nee, want de keren daarna dat ik hem tegen kwam droeg hij steeds de tas met de tasjes bij zich. Fascinerend vind ik dat.

Superieur

Een paar dagen voor een nieuwe ontmoeting met Sjaak zat ik mij vanaf de bank te verbazen over een bekend mode icoon op televisie. Hij bleek zijn geld te verdienen met het bekritiseren van het modegevoel van BN-ers.
Goed, in sommige gevallen kon ik mij voorstellen dat de BN-er in kwestie wellicht een betere keuze had kunnen maken alvorens in beeld van een camera te stappen. Toch, na enkele minuten begon de arrogantie van deze man mij behoorlijk te storen. Het bracht me zelfs tot de onterechte conclusie dat hij er zelf ook helemaal niet zo florissant uit zag. Superieur was het woord dat ik aan hem koppelde. Wat maakte hem, door zijn mening over mode, een beter mens? Hij zei het niet letterlijk maar straalde wel uit dat zijn gevoel voor mode hem slimmer, wijzer, ontwikkelder en vooral mooier maakte dan zijn medemens. Bah, wat een nare man. En, nu ik nog eens goed keek, zo gelukkig leek hij me helemaal niet. Na zo’n 10 minuten televisie was ik er redelijk in geslaagd om dit mode icoon in een heel lelijk hokje te stoppen.

Bijzonder superieur

Toen was daar de dag dat ik Sjaak tegen kwam. Hij had aardbeien op zijn laarzen. Sjaak zag iets moois, ik zag het niet. Omdat we allebei moesten wachten voor de spoorwegovergang pakte ik mijn telefoon, om een foto te maken. Van Sjaak. Die foto zou ik dan doorsturen naar een vriendin, voorzien van een grappige opmerking.  Ineens drong het tot mij door. Stel dat mijn ‘grappige’ foto niet alleen mijn vriendin zou bereiken maar in een tijdschrift of online zou verschijnen. Stel dat heel veel mensen mijn commentaar grappig zouden vinden en de foto zou viral gaan. En stel dan, dat ik vaker gevraagd zou worden voor scherp commentaar op mijn bijzondere medemens. Ik zou mijn geld kunnen verdienen door de eigenaardigheden van het leven af te zeiken. De eigenaardigheden die mijn leven juist zo verrijken.
Meneer superieur werd vroeger vast ook vrolijk van modeflaters. Niet omdat hij daar zijn geld mee verdiende maar omdat de wereld leuker is door al dat anders. Omdat het mooi is om je te blijven verwonderen.
Laten we dat koesteren.

Misschien is Sjaak wel gelukkiger dan ik, omdat hij mooie dingen ziet die ik niet zie. Omdat hij elke dag comfortabel op vrolijke laarzen loopt terwijl ik hakken draag. Misschien is Appie wel een wandelende tassenbol, voor een beter milieu. Misschien is bijzonder wel superieur en superieur niet zo bijzonder.

Genieten van bijzondere mensen? Ludic Inc is een duo van filmmakers dat op een mooie manier, zonder commentaar, portretten maakt van bijzondere mensen.

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply