Browsing Category

Persoonlijk

tekening gynaecoloog chaos
Moeders, Persoonlijk

Het begon met CHAOS

Oh shit. Ik heb gezegd dat ik iets ga onderzoeken en de verwachting gewekt dat ik daarover ga schrijven. Zoals met iedere nieuwe passie die ik mezelf aanmeet ben ik ook hier volop in gedoken. Ik lees artikelen, maak afspraken met mensen, reageer enthousiast op de berichten die ik ontvang en speur zelfs het internet af naar een voicerecorder. Want, ik voel me een echte journalist. Maar, dan komt het punt waar het vaker stagneert: een eindproduct. Een journalist onderzoekt niet alleen maar schrijft daar ook over. En, ondanks dat ik schrijven heerlijk vind, blijkt dat toch verdomd moeilijk.

Waar in godsnaam begin ik? Bij het begin van ouderschap, namelijk de kinderwens, voelt logisch. Echter, de chronologische volgorde die ik daarmee inbouw voelt als een beperking. Want, stel dat ik na vier maanden nog eens iemand spreek die me van nieuwe inzichten voorziet, dan wil ik dat onderwerp niet ‘afgehandeld’ hebben. Na de vorige blog kreeg ik regelmatig de vraag waarom ik meer wil weten over de keuzevrijheid die we als (toekomstige) moeders hebben. Het antwoord daarop vind ik lastig maar ik weet wel waar de oorsprong ervan ligt: bij het overlijden van Cas. Laat ik dit dan ook als beginpunt nemen. Lees verder

echo bewust zwanger zijn
Moeders, Persoonlijk

Zoektocht naar keuzevrijheid bewust ouderschap

Bewust ouderschap. Dat klinkt misschien een beetje wollig, toch laat het mij niet los. Al een behoorlijke tijd zit ik te dubben wat ik wil met mijn blog. Mijn hoofd stroomt over van gedachten, maar ik voel steeds niet de rust om dat op te schrijven. Omdat ik niet goed weet waar ik aan begin, niet weet wie daar op zit te wachten en niet weet of ik zo persoonlijk wil worden. Want, de gedachten die ik graag wil delen zijn aangewakkerd door zeer persoonlijke ervaringen. En, die persoonlijke ervaringen zijn niet eens alleen van mij. In hoeverre heb ik het recht om dat te delen wetende dat ik daarmee ook een stukje van mijn man, mijn zoon en andere betrokkenen bloot geef? Toch merk ik steeds weer, en  steeds sterker, dat ik meer moet delen over wat ik heb meegemaakt en vooral, de openbaringen die me dat heeft opgeleverd. Lees verder

Peuter in supermarkt ssagl
Moeders, Persoonlijk

Als een kind in de supermarkt

We zijn net thuis gekomen van ons wekelijks uitje naar de supermarkt. Dat klinkt alsof het leuk is maar, zo denkt bijna niemand in ons huishouden erover. We vinden het best een opgave en dat begint al bij het bedenken van een weekmenu, het maken van het boodschappenlijstje en het startklaar maken van onze peuter. Voordat we bij de supermarkt zijn wouden we al dat het voorbij was. Dan moet het nog beginnen. Probeer een nieuwsgierig jongetje van anderhalf maar eens in een winkelwagen te houden én te voorkomen dat alles wat jij net in die kar legt, niet meteen door de winkel heen vliegt. Het kost soms best wat moeite en geduld om met een lach weer thuis te komen. Waar alles dan ook nog uitgepakt moet worden… Vandaag is het anders. Lees verder

Stress van ontspannen
Dagelijkse dingen, Moeders, Persoonlijk

Stress van ontspannen

Vandaag zit ik thuis terwijl ik eigenlijk aan het werk zou moeten zijn. Ik dacht dat ik ‘gewoon’ ongewone hoofdpijn had maar het oordeel van de huisarts was anders: stress. Sorry? Het klopt dat mijn leven af en toe wat hectisch is en ontspannen is niet echt mijn beste kwaliteit maar… ziek zijn van stress? Dat voelt wat overdreven.
Niet eens het oordeel van de huisarts maar vooral de houding van mijn man zet me toch aan het denken. Hij lijkt oprecht bezorgd. Voor zijn nieuwe baan is ontspannen een belangrijk onderdeel. Om de nodige rust op patiënten en hun omgeving over te brengen moet hij zelf ook rust ervaren. Dat is iets wat je blijkbaar niet kan spelen. En daardoor val ik nu ook door de mand. Mijn ademhaling, manier van praten, bewegingen. Het straalt onrust uit. Mijn man zei het al en nu heeft de huisarts het bevestigd. Wat een geluk dat ik niemand zijn leven hoef te redden.

Lees verder

Handen op zwangere buik
Moeders, Persoonlijk

Hands Off! Bevallen doe ik zelf wel

Tijdens het schrijven van deze blog moet ik ongeveer elke 8 minuten op mijn telefoon kijken of vriendin X al een bericht heeft gestuurd dat a.) haar vliezen zijn gebroken, b.) de weeën serieuze vormen aannemen of c.) ze opbiecht dat ze al drie dagen stiekem gelukkig zit te zijn met haar kersverse baby zoon. Het is nu 6 dagen geleden dat ze uitgerekend was en ik ben inmiddels zenuwachtiger dan voor mijn eigen bevalling. Het wachten, alle vragen uit de omgeving en de babyboom waarin we ons bevinden zorgen momenteel voor veel bevallingsverhalen. Daarbij valt op hoe uiteenlopend de ideeën over zwangerschap en bevallen zijn. En, hoe bijzonder de bevalling van Beau wordt gevonden. Terwijl het voor mij  heel logisch voelde om Hands Off te vallen, ontdek ik steeds opnieuw dat veel vrouwen niet eens weten dat dit een reële keuze is. Lees verder