Moeders, Persoonlijk

Een vaag streepje

Al jaren fantaseert mijn familie erop los hoe ik ben als ik zwanger zou zijn. De meest monsterlijke scenario’s passeren daarbij de revue.
Dat ik een goede moeder zal worden daar zijn de meesten het gelukkig wel over eens. Maar ook dat ze liever niet aan mijn zijde staan bij de ontwikkeling ervan.

Zelf hield ik er een andere theorie op na. Zwanger zijn veranderde een kennis van ons van lief en begripvol naar snauwend en emotioneel.
Dat zou betekenen dat mijn scherpe randje en adrem opmerkingen zouden veranderen in vredelievende eigenschappen.
Het was dan ook het eerste teken. Al ruim een week was ik in een opperbest humeur. Nu ben ik dat wel vaker alleen, deze week had ik er weinig reden toe.
Ondanks dat er van alles mis ging en ik omgeven was door een hoop gezeur, was ik niet kwaad te krijgen.
Het tweede (eigenaardige) teken volgde al snel. Wie mij kent weet dat koffie en wijn ergens onderin mijn persoonlijke Maslow piramide thuishoren.
Best gek dus dat het wijntje dat tijdens een etentje voor me werd ingeschonken me ineens enorm tegen stond.
Het derde teken kwam van Robbert die mijn borsten niet meer kon aanraken zonder het gevoel dat hij vreemd ging. Dit setje leek niet op het zeer bescheiden paar dat ik al vanaf mijn puberteit met mij meedraag. Genoeg signalen om eens naar het drogist te gaan.

Gewapend met twee huismerk zwangerschapstesten verliet ik de Etos. Het was niet de eerste keer dat ik (zonder positief resultaat) een test deed dus bij het verschijnen van de controlestreep zat ik nog rustig op de pot in een tijdschrift te bladeren. Maar, al vrij snel daarna verscheen ook in het andere vakje een heel licht, vaag, blauw streepje. Van de test dichterbij houden en schudden werd de streep niet duidelijker. Van nog even wachten ook niet.
Met de broek op de enkels riep ik Robbert erbij. Volgens hem was het duidelijk, een streepje is een streepje.

Zelf was ik niet zo zeker. Ik hou niet van vaag en zeker niet op een zwangerschapstest.
Gelukkig had ik nog de tweede test voor een second opinion. Robbert had al één en ander gegoogled en daaruit bleek dat we het beste tot de ochtend konden wachten voor het beste resultaat.
Meteen toen ik wakker werd moest ik plassen, geweldig! Snel de test erbij… Het openscheuren van de verpakking kostte meer tijd dan gewenst. Toen ik mijn plas eindelijk kon laten gaan had ik deze niet meer onder controle en plaste ik de hele test nat. Het resultaat was geen streep, ook geen controlestreep.

Nog een keer naar de drogist. We besloten de allerduurste test te kopen, die zal het wel weten.
De volgende dag was het zover. Voor de zekerheid plaste ik eerst in een potje om vervolgens voorzichtig de test daarin te dopen.

Dit keer was het meteen duidelijk. We zijn straks met z’n drieën.

 

 

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Majanka 22 april 2017 at 15:40

    Whahahahahahaha, jij bent echt zo grappig!!!

  • Leave a Reply