Dagelijkse dingen, Persoonlijk

Ja, ik wil!

Toen de vriend van mijn beste vriendin op zijn knieën ging en de ring tevoorschijn toverde waar ze al vijf jaar van droomde zei ze natuurlijk volmondig ‘Ja’.  Een paar maanden later was het mijn beurt. Er kwam een mooi pakje op tafel terwijl we aan een biertje zaten. Niet met een ring maar met een armband werd mij de grote vraag gesteld. De vraag waar je (net als bij een echt aanzoek) zo vereerd door voelt dat er maar één antwoord is: Ja, ik wil.

 

 

Dus, nu ben ik cermoniemeester van de bruiloft van de enige vriendin die daar ook al jaren hardop over droomt. Zelf ben ik getrouwd aan een loket van het gemeentehuis dus dat zou je toch enigszins kunnen doen twijfelen over mijn capaciteiten als ceremoniemeester. Toch heeft die ene vriendin er blijkbaar vertrouwen in.

Daarom ben ik gestart met het opstellen van een studieplan tot ‘beste ceremoniemeester ooit’. Ik ben begonnen met het lezen over de perfecte dag. Dacht ik… het eerste dat ik las was een oude LINDA die ik nota bene van ‘mijn’ bruid zelf kreeg. Ik werd gevoed met informatie over gebeurtenissen die dé dag een heus drama maken. Nu weet ik dat er geen haarlak is dat een bruidskapsel bij windkracht 14 in model houdt, dat de bruidegom beter niet te dronken kan worden en dat sommige cateraars gewoon niet op komen dagen. Ceremoniemeester kon nog wel eens ingewikkelder worden dan ik dacht. Misschien valt het toch mee dus zoek ik eerst maar eens op wat er eigenlijk bij de taken van een ceremoniemeester hoort en dat is alles behalve geruststellend, namelijk: alles wat mis kan gaan voorkomen en alles dat toch mis gaat verdoezelen.

Gelukkig heb ik in mijn werk wat ervaring opgedaan als het gaat om het organiseren van evenementen. Met succes! Echter, dit is waarschijnlijk niet het moment om op te biechten dat ik daarbij een keer 800 uitnodigingen verstuurde zonder de locatie van het evenement erop te vermelden of dat ik ooit een buikdanseres ben kwijt geraakt. Ik heb heel wat zenuwmomenten gekend waarop ik vreesde voor ontslag en daardoor ben ik nu een beetje zenuwachtig aan het worden. Ceremoniemeester zijn is de belangrijkste baan geworden die ik ooit had. Want, voor het eerst kan ik worden ontslagen door mijn beste vriendin.

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply