Moeders, Persoonlijk

Sterkte

Vorige week was ik met een zwangere collega (en goede vriendin) bij een leverancier. Toen we weggingen wenste hij mij veel plezier met de projecten die ik had liggen. Daarna wendde hij zich tot haar, was even stil en zei vervolgens ‘Sterkte’. Wij keken beide even bedenkelijk waarna hij zichzelf verduidelijkte: ‘… met de zwangerschap’.
We waren de hoek om toen we begonnen te lachen. Het is een ziekte, zo’n zwangerschap. Nu vinden natuurlijk niet alle zwangerschappen plaats op een roze wolk maar deze vriendin had een sterktewens zeker niet nodig. Je zou er ook bijna een beetje onzeker van worden. Iemand wenst je sterkte terwijl jij volmaakt gelukkig zit te zijn. Onderschat je het dan misschien een beetje? Zou je straks een verschrikkelijke bevalling te wachten staan waar je nooit weer van hersteld of is jouw baby misschien een huilbaby die jullie relatie zo op de proef gaat stellen dat deze zwangerschap eindigt in een echtscheiding?

Wat is dat toch, dat zorgeloos zijn naïef lijkt maar, dat als het allemaal echt zwaar tegen valt, we dat niet durven te zeggen. Want, als de baby er dan is verwacht iedereen toch een beetje dat het allemaal fantastisch is. Dan praten we niet over uitgescheurde geslachtsdelen, aambeien en kraamtranen die eigenlijk geen kraamtranen meer zijn. Eerlijk is eerlijk, de geboorte van Beau is alles dik waard geweest. Maar, ik vond het moeilijk om te zeggen dat ik zo bang was dat er iets met hem zou zijn dat ik daardoor vergat van hem te genieten. En, als iemand zag dat ik borstvoeding gaf en dat verheerlijkte durfde ik niet te zeggen dat ik het een uitputtingsslag vond.

Een zwangere vrouw en een pasgeboren baby zijn een soort algemeen goed. Iedereen heeft er wel een idee bij, een ervaring mee. Daardoor vergeten we vaak dat echt elke zwangerschap, vrouw en baby anders is. Onze eigen ervaringen projecteren we op onze omgeving en onbewust creëren we daarmee een hoop onzekerheid.  Grote kans dat de vrouw van onze leverancier helemaal niet zo’n leuke zwangerschap had of, dat hij het zelf vooral heel heftig vond. Dan wordt je gek van alle mensen die roepen dat dit de mooiste tijd van je leven is.

De één geeft fluitend borstvoeding maar heeft voor de rest geen idee wat ze doet, de ander is zeker over alles maar voelt zich een melkkoe. Sommige mensen hebben sterkte nodig en anderen zijn dolgelukkig tijdens én na hun zwangerschap. Dus, laten we vooral naar onszelf luisteren en ons niet van de wijs brengen door het (on)geluk van anderen.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply